Jak co roku w październiku – miesiącu, w którym wspominany jest św. Jan z Kęt – profesorowie, studenci i doktoranci Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie oraz przedstawiciele innych uczelni uczestniczyli tradycyjnie w Eucharystii sprawowanej w Uniwersyteckiej Kolegiacie św. Anny w Krakowie. Przy konfesji św. Jana z Kęt, gdzie celebrowana była Msza św., wspólnota akademicka UPJPII oddała hołd świętemu patronowi profesorów, nauczycieli oraz uczącej się i studiującej młodzieży, której poświęcił całe swoje życie, w tym 55 lat jako profesor. Św. Jan z Kęt jest także patronem Polski, archidiecezji krakowskiej, Krakowa, Kęt, diecezji bielsko-żywieckiej oraz szkół katolickich.

Mszy św. przewodniczył rektor UPJPII ks. prof. Robert Tyrała, który wraz z ks. prof. Kazimierzem Panusiem, administratorem kolegiaty św. Anny, przywitał jej uczestników. Homilię wygłosił ks. dr Damian Wąsek, prof. UPJPII, w której zaakcentował, że mimo iż od śmierci św. Jana Kantego minęły 552 lata, jego postaci i dzieła nie można rozpatrywać jedynie w kategoriach historycznych. Postarał się wskazać w jaki sposób ten święty, kanonizowany 258 lat temu, może pokazywać drogę do Boga współczesnemu człowiekowi. Spróbował odpowiedzieć na pytanie: „Jakie kierunki spojrzenia na Boga, na Kościół, na siebie i na drugiego człowieka zaproponowałby nam Jan Kanty, by te spojrzenia były ewangeliczne?” Ks. D. Wąsek swoją refleksję oparł na przykładzie trzech malowanych słowem obrazów.

Pierwszy obraz ukazuje świętego nad Rudawą, gdzie pomaga płaczącej kobiecie, której rozbił się dzban z mlekiem. Jan Kanty skleja naczynie i cudownie napełnia je mlekiem. Ten gest przypomina, że „wiara bez uczynków jest martwa” – prawdziwe chrześcijaństwo to czujność wobec potrzebujących i czynienie dobra na co dzień. „Być wierzącym to – jak Jan Kanty – czynić miłosierdzie”. Ks. Wąsek rozpatrując co znaczy być wierzącym księdzem, studentem, mężem, żoną, podsumował pierwszy z obrazów: „prawdziwie wierzyć, to znaczy kochać i pomagać”.

Drugi obraz przedstawia świętego, który dzieli się z biedakiem płaszczem i jedzeniem. Dobro, które czyni, wraca do niego w cudowny sposób. To przypomnienie słów Ewangelii: „Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie i wy im czyńcie. Odmierzą wam taką miarą, jaką wy mierzycie”. Każdy gest miłosierdzia zostaje zapamiętany przez Boga.

Trzeci obraz pokazuje Jana z Kęt zatroskanego o Kościół w czasach wielkiej schizmy. Wskazuje on, że reformy muszą obejmować nie tylko struktury, ale i ducha: modlitwę, nawrócenie i zaufanie Bogu. Tak więc, gdy coś nam się w Kościele nie podoba, coś nas w nim boli i „chcielibyśmy jego oczyszczenia, powinniśmy łączyć oburzenie z modlitwą”. Krytyka jest ważna – podkreślił ks. Wąsek – ale za nią musi iść słowo modlitwy, bo tylko wtedy staje się ona wyrazem troski o lepsze jutro, a nie jedynie zwykłym krytykanctwem.

Św. Jan Kanty przypomina nam, że wierzyć to nie tylko mówić i myśleć o Bogu, ale widzieć Go w drugim człowieku, czynić dobro bez oczekiwania na zapłatę i łączyć troskę o Kościół z modlitwą i działaniem. „Obietnica Jezusa, że bramy piekielne nie przemogą Kościoła działała, działa i będzie działać. Jan Kanty wzywa nas do pomocy w dziele odnowy” – zakończył swe rozważania ks. Damian Wąsek. [PEŁNY TEKST KAZANIA]

Pod koniec Mszy św. głos zabrał dziekan Wydziału Teologicznego UPJPII ks. prof. dr hab. Witold Ostafiński. Powiedział, że to dzisiejsze wydarzenie, to nie tylko uroczystość, ale akt pamięci i zobowiązanie. „Jako społeczność akademicka przynosimy tu wdzięczność za dziedzictwo św. Jana Kantego i pokornie prosimy o łaskę wierności Jego duchowi. Wierności, by w pracy dydaktycznej i duchowej nie tylko przekazywać wiedzę, ale formować sumienia…” Cytował papieża Leona XIV, który w adhortacji apostolskiej „Dilexi te” wyraża pragnienie, by wiedza oświecona miłością stawała się służbą. Ks. Ostafiński wskazał również, że „w czasach przesytu informacji i deficytu mądrości święty Jan Kanty jest nam dany nie jako pomnik, ale jako kierunek. On nie zatrzymuje nas przy swym relikwiarzu, on wysyła nas z powrotem do laboratoriów, sal wykładowych, dziekanatów i bibliotek, byśmy tam codziennie zdawali egzamin z rzetelności, szacunku i służby. Prosimy dzisiaj o łaskę uwagi, by bronić prawdy bez pychy i kochać człowieka bez lęku” – powiedział na zakończenie.

Po zakończonej Eucharystii jej uczestnicy mieli okazję uczczenia relikwii św. Jana z Kęt. Oprawę muzyczną liturgii zapewnił uniwersytecki chór „Psalmodia”.

Zobacz też
Św. Jan z Kęt (diecezja.pl)