Rektor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie ks. prof. dr hab. Robert Tyrała powitał licznie zgromadzonych na spotkaniu opłatkowym kapłanów, siostry zakonne, pracowników świeckich i studentów zapraszając do wspólnej modlitwy. W swoim wystąpieniu nawiązał do istoty Świąt Bożego Narodzenia, podkreślając, że to właśnie w momencie Wcielenia Syna Bożego wszystko tak naprawdę się zaczęło. Zaznaczył, że wydarzenie to, odwiecznie wpisane w plan Boga, staje się dla wierzących fundamentalnym punktem odniesienia. „Boże Narodzenie – jak mówił – nie jest jedynie powodem do chluby i źródłem nadziei, lecz przede wszystkim pewnością wiary, że Bóg dla naszego zbawienia narodził się z Maryi Dziewicy i przyszedł na świat”.

Rektor podkreślił również, że od chwili Wcielenia rzeczywistość człowieka zmienia się całkowicie, ponieważ obecność Boga pośród ludzi nadaje nowy sens historii i ludzkiemu życiu. W tym duchu, w imieniu całej społeczności Uniwersytetu Papieskiego, skierował do Księdza Arcybiskupa świąteczne życzenia: umocnienia w wierze, oparcia się na jej solidnym fundamencie, a także pogłębiania relacji z Bogiem i doświadczania Jego łaski poprzez przeżywanie tajemnicy Wcielenia na co dzień. Do życzeń dołączył także te bardziej codzienne – zdrowia, życzliwości oraz dobroci spotykanych ludzi.

Abp prof. Marek Jędraszewski w swoim przemówieniu zwrócił się najpierw do władz uczelni, Senatu oraz całej wspólnoty Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, podkreślając wyjątkowy charakter spotkania i tak imponującą obecność duchowieństwa, osób konsekrowanych, pracowników oraz środowiska akademickiego. Następnie nawiązał do tajemnicy Świąt Bożego Narodzenia, które – jak zaznaczył – nieustannie stawiają przed chrześcijanami fundamentalne pytanie: dlaczego Bóg stał się człowiekiem? Wskazał, że Wcielenie jest wyrazem najwyższej mądrości Boga, który przyjął ludzką naturę, rozwijając się w łonie Najświętszej Maryi Dziewicy, aby zjednoczyć prawdę z ludzką rzeczywistością.

W dalszej części arcybiskup podjął refleksję nad odpowiedzialnością człowieka za prawdę. Podkreślił, że skoro prawda tak głęboko weszła w ludzką historię rodzi się z tego konieczność dawania jej świadectwa, zwłaszcza w świecie, który często prawdy nie chce przyjąć, odrzuca ją, zaprzecza jej lub próbuje ją ukryć. W tym kontekście przywołał postać św. Józefa jako szczególny wzór życia w prawdzie. Zauważył, że choć Ewangelie nie przekazują jego słów, to jego postawa mówi bardzo wiele: Józef był człowiekiem posłusznym prawdzie, nawet wtedy, gdy była ona trudna i niezrozumiała, przyjmując ją z wiarą, odwagą i męstwem.

Arcybiskup przypomniał konkretne momenty z życia św. Józefa: przyjęcie Maryi jako małżonki mimo niezrozumiałej dla niego sytuacji, wyruszenie do Betlejem w posłuszeństwie edyktowi cesarza, nocną ucieczkę do Egiptu, powrót do Nazaretu po śmierci Heroda oraz codzienną pracę i wychowywanie Jezusa. Zwrócił uwagę, że Józef mógł z dumą obserwować dorastającego Syna, który już jako dwunastoletni chłopiec zadawał mądre pytania i udzielał głębokich odpowiedzi. To właśnie w takiej postawie biskup dostrzegł źródło, dla którego święty Józef jest nazywany opiekunem Kościoła – niezłomnym świadkiem prawdy, również w milczeniu i działaniu.

W dalszej refleksji arcybiskup nawiązał także do słów skierowanych przez Chrystusa do świętej Jadwigi, zachęcających do dawania odpowiedzi światu w duchu wiary, nawet jeśli wiąże się to z osobistym kosztem. W tym duchu wezwał całą wspólnotę akademicką do odwagi bycia świadkami prawdy i Ewangelii, do bycia znakiem sprzeciwu wobec świata, ale jednocześnie znakiem nadziei dla świata.

Na zakończenie administrator apostolski archidiecezji krakowskiej złożył życzenia całemu Uniwersytetowi Papieskiemu Jana Pawła II w Krakowie. Aby odkrywanie tajemnicy Bożego Narodzenia i prawdy Chrystusa prowadziło do odpowiedzialnego i odważnego świadectwa, aby mądrość płynąca z krzyża była codzienną troską wszystkich odpowiedzialnych za życie uczelni, a profesorowie, wykładowcy i studenci potrafili przekazywać prawdę nie tylko jako informację, lecz jako żywą rzeczywistość. Życzył także miłości do Kościoła przeżywanej całym sercem i umysłem, na wzór świętego Józefa.

Po wspólnej modlitwie i błogosławieństwie wszyscy złożyli sobie świąteczne życzenia, przełamali się opłatkiem i zasiedli do wigilijnego poczęstunku. Atmosfera była wyjątkowa – z jednej strony przywoływała zbliżające się Święta Bożego Narodzenia, z drugiej uświadamiała, że był to już ostatni „Opłatek” w tym miejscu, w budynku przy ul. Bernardyńskiej 3, który uczelnia opuszcza po wielu latach, przenosząc się do nowo wybudowanego budynku dydaktycznego na Kampusie Jana Pawła II na os. Ruczaj w Krakowie.