W środę, 8 października 2025 r., na zaproszenie Rektora Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie ks. prof. dr. hab. Roberta Tyrały, postępy prac przy kończącej się budowie uniwersyteckiego kampusu na os. Ruczaj obejrzał prof. Kazimierz Wiatr, senator RP, wieloletni dyrektor Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet AGH.

Rektor uczelni z wielką wdzięcznością powitał prof. Wiatra, któremu – jak podkreślił – Uniwersytet Papieski wiele zawdzięcza. To właśnie prof. Wiatr, wraz z grupą parlamentarzystów, w 2009 r. podjął działania zakończone sukcesem – uchwaleniem przez Senat RP ustawy uznającej Uniwersytet Papieski oraz zmieniającej dotychczasowe zasady jego finansowania. Dzięki tej decyzji Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie został objęty dotacjami państwowymi na równi z innymi uczelniami publicznymi.

W uzasadnieniu projektu ustawy przypomniano historię krakowskiej uczelni teologicznej oraz krzywdy, jakich doznała w okresie PRL. Podkreślono wówczas potrzebę zadośćuczynienia ze strony państwa i wskazano, że Uniwersytet Papieski mógłby stać się żywym pomnikiem wdzięczności wobec Jana Pawła II za jego troskę o naukę i kulturę w Polsce. Do czasu wejścia w życie tej ustawy Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie otrzymywała państwowe dotacje jedynie na działalność bieżącą, bez możliwości finansowania inwestycji budowlanych. To właśnie tamta decyzja parlamentu otworzyła drogę do budowy dzisiejszego, nowoczesnego Kampusu Jana Pawła II powstałego po 16 latach od podpisania ustawy.

Zapytany o motywy swojego zaangażowania i troski o rozwój Uniwersytetu Papieskiego, prof. Kazimierz Wiatr podkreślił, że od zawsze kierował nim głęboki imperatyw służby publicznej. Wspomniał również o znaczeniu wychowania w rodzinie zakorzenionej w wierze chrześcijańskiej: „Wychowanie domowe było niezwykle ważne, a perspektywa człowieka wierzącego jest taka, że wie, w jakim jest miejscu, jakie są jego obowiązki i że bez pomocy Bożej wiele rzeczy by się pewnie nie udało. I właśnie w takich relacjach to wszystko staram się realizować” – mówił Profesor. Zaznaczył także, że jego działania wypływają z głębokiej miłości do Krakowa, jego tradycji i kultury, a nade wszystko z pamięci o nauczaniu i osobie Karola Wojtyły - Jana Pawła II.

Po nowo wznoszonym budynku kampusu prof. Wiatra oprowadził rektor uczelni, odpowiadając na liczne pytania dotyczące szczegółów inwestycji. W spotkaniu uczestniczył również kierownik projektu NDI SA Michał Stachoń, Sebastian Wojnowski, dyrektor Biblioteki Głównej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie i Wydawnictwa Naukowego oraz rzecznik prasowy UPJPII Marta Mastyło.

Profesor Kazimierz Wiatr wypełniony wzruszeniem i dumą przyznał: „Zwraca się pani do mnie z pytaniem w takim momencie, kiedy tutaj ogromne, pozytywne emocje panują”, ponieważ po raz pierwszy miał okazję obejrzeć „ten nowy, wielki wspaniały budynek, który robi ogromne wrażenie”. Wspominał trudności związane ze zbieraniem funduszy, podkreślając, że mimo problemów finansowych powstała nie zwykła, lecz „piękna budowla z pięknie wkomponowanymi elementami z drewna”, z przeszkleniami i przestrzeniami do spotkań. Zachwycał się również harmonią architektoniczną nowego gmachu, który „wspaniale komponuje się z wcześniejszym budynkiem biblioteki” oraz „z widokiem na Bielany, na Wawel”.

W swoich refleksjach nawiązywał także do Jana Pawła II, przypominając jego wizytę w tym miejscu i podkreślając duchową więź papieża z akademickim światem. „Jan Paweł II sam był profesorem, wykładowcą, miał tą ogromną styczność ze światem akademickim, w zasadzie to było jego życie” – mówił z uznaniem. Szczególnie bliska była mu papieska definicja kultury: „to jest to wszystko, dzięki czemu człowiek staje się bardziej człowiekiem”. Z przekonaniem powtarzał, że papież „lokował w świecie uniwersyteckim ogromną nadzieję na przyszłość”, a jego słowa o tym, że „pomiędzy nauką a wiarą nie ma sprzeczności” wciąż pozostają aktualne.

Prof. Wiatr wyraził także wdzięczność i uznanie dla rektora, ks. prof. Roberta Tyrały, zauważając, że mimo trwającej budowy „uczelnia funkcjonuje normalnie”, a to dzięki „ogromnej determinacji Księdza Rektora, który wierzył w sukces, zbudował zespół i ten ogień do aktywności wlał”. W jego oczach ten rozwój nie ogranicza się jedynie do infrastruktury, lecz obejmuje także sferę naukową i dydaktyczną. „To jest pewna też synergia – stwierdził – jeśli prorektorzy, dziekani patrzą na zapracowanego rektora, to im nie wypada nie pracować”.

W dalszej części rozmowy wspominał swoje doświadczenia zawodowe jako dyrektor największego w Polsce centrum komputerowego. Z dumą mówił o „supernowoczesnych komputerach wśród 100 najszybszych superkomputerów na świecie”, podkreślając, że technologia i wiara nie są sobie przeciwstawne. „Ta super nowoczesna technologia nie stoi w żadnej opozycji do dekalogu, do wartości chrześcijańskich” – tłumaczył. „My ten dekalog każdego dnia wypełniamy treścią nowoczesnego świata”.

Z pasją mówił o misji Uniwersytetu Papieskiego, który – jego zdaniem – powinien „odczytywać słowa Jana Pawła II każdego dnia jakby inaczej”, szukając w nich odpowiedzi na wyzwania współczesności. Cytując Księgę Koheleta, przypomniał, że „wszystko ma swój czas”. Podkreślał też wagę pamięci historycznej uczelni, której korzenie sięgają Akademii Krakowskiej. Z dumą przypomniał postać królowej Jadwigi – „wspaniałej naszej patronki, patronki Zjednoczonej Europy” – która doskonale rozumiała znaczenie teologii jako fundamentu myślenia o człowieku i świecie.

W zakończeniu wypowiedzi zwrócił uwagę na symboliczny wymiar pomnika Jana Pawła II stojącego na dziedzińcu uczelni. „On nie jest duży, bo jest naturalnej wielkości – wyjaśniał – żebyśmy czuli tę jego bliskość, że on nie jest gdzieś na pomniku, tylko jest nam bliski”. Całą rozmowę spinała refleksja o duchowym wsparciu papieża Polaka w trudach powstawania tej wielkiej inwestycji. „Wierzę, że na pewno Jan Paweł II nas wspierał cały czas” – zakończył z przekonaniem, że to dzieło ma nie tylko materialny, lecz także głęboki, duchowy wymiar.