Termin
14 sierpnia 2025

Miejsce
kościół Zmartwychwstania Pańskiego,
klasztorne ogrody
ul. Łobzowska 10, Kraków

• Fundacja LUKA – Twórcza Przestrzeń
• Zgromadzenie Zmartwychwstania Pańskiego
• Muzeum w Chrzanowie im. Ireny i Mieczysława Mazarakich

• Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

„Sukienka grzechów polskich”

Założeniem projektu jest „napisanie” dziesiątej sukienki dedykowanej Jasnogórskiej Ikonie. Wotywne szaty powierzają Matce Boskiej i Jezusowi smutki oraz cierpienia wierzących. Prezentowana sukienka przygotowana jest w innej intencji – w symboliczny sposób gromadzić ma ona polskie grzechy; to czego się wstydzimy myśląc o Polsce i polskości. „Zbiór grzechów polskich” został stworzony na podstawie anonimowo przeprowadzonych ankiet, obejmujących wypowiedzi ludzi w różnym wieku – kobiet i mężczyzn – o różnym poziomie wykształcenia, zamieszkujących zarówno duże miasta jak i prowincję. W ramach projektu artysta odbył liczne podróże po Polsce, podczas których odwiedził ponad 20 miejsc, zbierając materialne ślady polskich grzechów. Z pozyskanych w ten sposób przedmiotów skomponowana została sukienka. Pierwszy etap prac został zaprezentowany w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski na początku 2017 r. podczas wystawy „Późna Polskość. Formy narodowej tożsamości po 1989 roku”.

Łukasz Surowiec – polski artysta interdyscyplinarny, rzeźbiarz, performer, twórca filmów wideo, autor akcji społecznych. Związany z Art Agendą Nova w Krakowie i CSW Kronika w Bytomiu. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 2007–2009 student Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Universität der Künste w Berlinie w latach 2009–2010. Artysta interesuje się człowiekiem i jego egzystencją, zgłębia zagadnienie podmiotu i jego cielesności. Odkrywa również i stawia w centrum peryferie rzeczywistości społecznej, gdy porusza się i pracuje wśród ludzi zepchniętych na margines. Ważne projekty Surowca odnoszące się do społecznych relacji, to między innymi: „Poczekalnia” (2013), „Skup łez” (2014), „Poziomica” (2014). Pytanie o przestrzeń publiczną w kontekście pamięci wpłynęło na projekt przygotowany przez artystę na 7 edycję Berlin Biennale: Berlin-Birkenau, prezentowany również w Whitechapel w Londynie oraz Hong Kong City Hall. Projekt Berlin-Birkenau składał się z transportu setki sadzonek młodych brzóz z byłego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau do Berlina. Zostały one zasadzone w publicznych parkach, na terenach szkół oraz miejscach historycznie związanych z Holokaustem.

„Ordo coronandi regis poloniae” – o królewskich koronacjach na Wawelu

W 1320 r. Władysław Łokietek stał się pierwszym polskim monarchą koronowanym na Wawelu. Od tego momentu Wawel stał się nie tylko miejscem koronacji, ale także centrum polskiej władzy i milczącym świadkiem przełomowych momentów naszej historii. Kolejni władcy Polski kontynuowali tę tradycję, koronując się w katedrze wawelskiej. W trakcie spotkania będziemy mieli okazję – między innymi – poznać przebieg tradycyjnego ceremoniału koronacyjnego królów Polski.

Ks. prof. dr hab. Jacek Urban – polski duchowny katolicki, prałat (kapelan Jego Świątobliwości), kanonik krakowskiej kapituły katedralnej i jej dziekan, profesor nauk humanistycznych, specjalista w zakresie historii, specjalność: historia Kościoła, profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, dziekan Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego UPJPII w latach 2016–2024. Specjalista historii powszechnej XIX wieku oraz dziejów Kościoła Powszechnego, zwłaszcza w XIX i XX wieku. Znawca dziejów Krakowa i katedry wawelskiej. W 1996 r. obronił napisaną pod kierunkiem Bolesława Kumora pracę doktorską „Krakowska Kapituła Katedralna w latach 1795–1945”. W 2001 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy „Katedra na Wawelu 1795–1918”. W 2009 r. wydał kolejne dzieło dotyczące krakowskiej katedry „Katedra na Wawelu 1918–2008”. Od 2009 jest kanonikiem tytularnym, a od 2019 r. dziekanem kapituły katedralnej na Wawelu.

Kamil Krzysztof Bogusz – dyrektor Muzeum w Chrzanowie, polski historyk, samorządowiec, społecznik. Absolwent kierunku historia Kościoła na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Jako radny Rady Miejskiej w Chrzanowie (2014–2018) podczas prac Komisji Kultury podejmował wiele spraw mających na celu zachowanie lub zabezpieczenie zabytków w Gminie Chrzanów. Pomysłodawca i koordynator projektu „Chrzanowski cmentarz, skarbiec pamięci” w latach 2013–2015. Współpracował podczas tworzenia „Corpus Vitrearum” w zakresie dotyczącym kościoła pw. św. Mikołaja w Chrzanowie. Zaangażowany w przywrócenie do świadomości mieszkańców cmentarza wojennego z I wojny światowej nr 445 w Chrzanowie, jak i opracowania historii kaplicy zamkowej zamku Tenczyn. Należy do „Liderów Dialogu Polsko-Żydowskiego” przy Forum Dialogu w Warszawie. Od listopada 2019 r. jest dyrektorem Muzeum w Chrzanowie im. Ireny i Mieczysława Mazarakich.

„Quoniam rex noster – muzyczne skarby z Archiwum Kapitulnego i bibliotek kościołów krakowskich”

Bartosz Izbicki i kierowany przez niego Ensemble Jerycho zabiorą słuchaczy w muzyczną podróż po bibliotekach kościołów Krakowa. Śpiewacy wykonają utwory związane z władzą królewską (pro rege, czyli „za króla”, jak np. tytułowa antyfona „Quoniam rex noster”) oraz posługą biskupią (np. utwór Piotra z Grudziądza „Presulis eminenciam” zapisany w zeszycie muzycznym krakowskiego żaka Jana z Jasiennej). Usłyszymy chorał gregoriański, monodię średniowieczną i wczesną polifonię zaczerpniętą ze źródeł z Archiwum Kapitulnego, Biblioteki Jagiellońskiej, Biblioteki oo. Bernardynów, Biblioteki oo. Dominikanów, kościoła św. Floriana (kościół patronalny Akademii Krakowskiej) i innych. Zabrzmi również krakowska wersja pieśni „Bogurodzica”, której użycie na zakończenie ceremonii koronacyjnych potwierdzają pontyfikały wawelskie. Koncert urozmaici użycie średniowiecznego instrumentarium, takiego jak: lira korbowa, portatyw i fidel.

Koncert poprowadzi Bartosz Izbicki, znany badacz źródeł muzyki średniowiecznej i jej popularyzator (ponad 200 koncertów w kraju i za granicą: Litwa, Austria, Czechy, Węgry, Irlandia). W 1999 r. ukończył muzykologię kościelną w Akademii Teologii Katolickiej (obecnie UKSW) w Warszawie. W 1996 r. uczestniczył w kursie chorału gregoriańskiego pod kierunkiem M. Pérès'a w Royaumont. W 2006 r. obronił doktorat. W latach 2007–2020 współpracował z Instytutem Sztuki PAN – był inicjatorem portalu „Cantus Planus in Polonia”. Napisał też kilka pionierskich artykułów o tradycji chorału gregoriańskiego na ziemiach polskich w XIX w. W 2013 r. założył zespół Jerycho, z którym urzeczywistnia swoją wizję muzyki dawnej, zakorzenioną w tradycji i jednocześnie atrakcyjną dla współczesnego odbiorcy.

Jerycho to zespół wokalny posługujący się tradycyjnym idiomem śpiewu sakralnego. Grupa wykonuje historyczne śpiewy polskie i łacińskie stosując improwizowaną polifonię zaadaptowaną przez Bartosza Izbickiego. Kreując nową przestrzeń muzyczną wokół dawnego repertuaru Jerycho urzeczywistnia wizję żywej tradycji polskiego śpiewu praktykowanego do XIX w. Zespół zadebiutował w 2014 r. i od tej pory aktywnie uczestniczy w życiu muzycznym przygotowując liczne projekty, nagrywając płyty i koncertując w kraju i za granicą (Czechy, Węgry, Litwa, Austria, Irlandia). Zespół stopniowo powiększa grupę słuchaczy i odbiorców. Jerycho jest obserwowane na portalu Facebook przez ponad 11 tysięcy osób. Kanał Jerycho na YouTube przekroczył w 2023 r. 1,5 miliona wyświetleń.