W dniu 31 grudnia 2025 r. Grupa NDI oficjalnie przekazała klucze do nowego budynku dydaktycznego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Nieco wcześniej podpisany został protokół przekazania budynku do użytkowania.

W spotkaniu na uniwersyteckim Kampusie Jana Pawła II byli obecni: ks. prof. Robert Tyrała, rektor UPJPII; dr Maria Hulicka, kwestor UPJPII; o. Fidelis Maciołek, kanclerz UPJPII; Sebastian Wojnowski dyrektor Wydawnictwa Naukowego i Biblioteki Głównej; Marcin Mazur, zastępca dyrektora Oddziału Południe ds. Budownictwa Kubaturowego (Grupa NDI); Michał Stachoń, kierownik projektu (Grupa NDI); mgr inż. Elżbieta Markiewicz, koordynator ds. realizacji; Krzysztof Iskrzycki, kierownik robót; Tobiasz Dawid, kierownik robót elektrycznych.

Rektor UPJPII ks. prof. Robert Tyrała w rozmowie z rzecznikiem prasowym UPJPII Martą Mastyło, podsumowując zakończenie budowy nie ukrywał, że droga do tego momentu była pełna wątpliwości. Podkreślał satysfakcję z doprowadzenia inwestycji do końca, ale także świadomość ryzyka, jakie towarzyszyło decyzji o jej rozpoczęciu. Z perspektywy kilku lat przyznał, że nie zawsze był pewien, zwłaszcza na początku, powodzenia projektu, porównując ten etap do skoku na głęboką wodę. Jak sam ujął, „czasem człowiek skacze na głęboką wodę i może się utopić, ale jakoś nie utopiliśmy się”. W wypowiedzi rektora wyraźnie wybrzmiewała wdzięczność wobec wszystkich, którzy uczestniczyli w realizacji inwestycji. Zaznaczał, że na początku nie miał pełnej świadomości, jak ważne okaże się doświadczenie i rzetelność zespołu realizującego budowę. Z uznaniem mówił o firmie NDI, o wsparciu Akademii Górniczo-Hutniczej jako inwestora zastępczego oraz o życzliwości i zaangażowaniu wielu osób – od pracowników uczelni po instytucje zewnętrzne i administrację rządową. Podkreślał, że bez tej współpracy uczelnia nie byłaby w stanie udźwignąć tak złożonego przedsięwzięcia.

Rektor zwracał uwagę, że zakończenie budowy jest dopiero pierwszym etapem, a prawdziwe wyzwanie dopiero się zaczyna. Budynek – choć nowoczesny i funkcjonalny – musi zostać wypełniony ludźmi i ich obecnością. Nawiązując do słów Wielkiego Kanclerza kardynała Grzegorza Rysia, mówił, że „drugi etap to są ludzie” i to oni mają nadać nowemu kampusowi sens i ducha. W dalszej części rozmowy akcentował znaczenie zmiany mentalnej, jaką niesie ze sobą przeniesienie uczelni do nowej przestrzeni. Zamknięcie etapu funkcjonowania przy ul. Bernardyńskiej symbolicznie kończy pewien rozdział w historii uniwersytetu. Nowe miejsce ma stać się przestrzenią otwartą – domem wspólnoty akademickiej, miejscem dialogu, spotkania i wzajemnego szacunku, niezależnie od różnic światopoglądowych. Rektor wyrażał nadzieję, że studenci, wykładowcy i pracownicy będą postrzegać kampus jako „swój dom” i wspólnie nadadzą mu życie.

Całość swojej refleksji spinał odniesieniem do patrona uczelni, podkreślając duchowy wymiar nowego miejsca. Nowy kampus określał jako „dom naukowy Jana Pawła II”, w którym – jak mówił – papież symbolicznie „stoi pośrodku nas i mówi: Nie lękajcie się”. To przesłanie ma towarzyszyć całej wspólnocie w dalszym rozwoju uczelni i wypełnianiu nowej przestrzeni codziennym życiem.

Kanclerz UPJPII o. Fidelis Maciołek OFM o zakończeniu budowy kampusu wypowiedział się z dużym wzruszeniem i wdzięcznością, podkreślając, że była to inwestycja, która przez ostatnie lata wypełniała jego codzienność. Trudno było mu jednoznacznie nazwać emocje towarzyszące chwili odbioru kluczy – splatały się w nich radość, duma, poczucie spełnienia i wielka ulga. Najważniejsze jednak było dla niego to, że cały proces realizacji przebiegł bezpiecznie i szczęśliwie, bez żadnych wypadków czy dramatycznych zdarzeń, za co – jak zaznaczał – należą się szczególne podziękowania Bogu. W swojej wypowiedzi zwracał także uwagę na wyjątkową atmosferę współpracy, jaka towarzyszyła budowie. Wspominał liczne rady budowy jako momenty merytorycznych, spokojnych rozmów, prowadzonych z kulturą i wzajemnym szacunkiem. Podkreślał, że obserwowanie młodych ludzi, którzy potrafili porozumiewać się dla dobra wspólnego dzieła, było dla niego prawdziwą przyjemnością. Jak sam zauważył, „te rady budowy to była czysta przyjemność słuchania ludzi, którzy tak pięknie potrafili się porozumieć dla dobra tej inwestycji”.

Ojciec kanclerz odniósł się również do wcześniejszych swoich doświadczeń, przywołując wieloletnią renowację kościoła bernardynów pod Wawelem, którą przez długi czas uważał za swoje życiowe dzieło. Dziś jednak nowy kampus jawi mu się jako realizacja o zupełnie innym wymiarze – równie ważna i piękna, będąca owocem pracy wielu życzliwych ludzi i Bożej Opatrzności. To inwestycja, która – jak podkreślił – doszła do szczęśliwego finału i na długo pozostanie dla niego źródłem satysfakcji i wdzięczności.

Kwestor UPJPII dr Maria Hulicka podsumowując zakończenie budowy kampusu, podkreśliła przede wszystkim jego wyjątkową nowoczesność na tle innych akademickich inwestycji w Polsce. Zwróciła uwagę, że jest to obiekt, który realnie wpłynie zarówno na komfort studiowania, jak i na jakość pracy kadry akademickiej i administracyjnej. Jej zdaniem to budynek, który z powodzeniem mógłby zostać zgłoszony do konkursu na budowę roku, bo – jak zaznaczyła – „mam przekonanie, że w konkursie na najlepszy budynek ta budowa na pewno zwyciężyłaby”. W swojej wypowiedzi odniosła się także do strony finansowej inwestycji. Podkreśliła, że kluczową rolę w jej realizacji odegrały środki z dotacji ministerialnej, ale uczelnia zaangażowała również fundusze własne. Jak zaznaczyła, były to pieniądze wydane z pełnym przekonaniem o ich wartości, ponieważ „to są najlepiej zainwestowane pieniądze, które wielokrotnie nam się zwrócą – zarówno w efektach dydaktycznych, jak i badawczych”.

Istotnym elementem finansowania byli również darczyńcy. Kwestor wskazała zarówno na duże instytucje i firmy, jak i na szerokie grono indywidualnych ofiarodawców. Szczególnie podkreśliła znaczenie tych ostatnich, zwracając uwagę na ich osobiste zaangażowanie i gotowość do dzielenia się często ciężko zarobionymi środkami, aby wesprzeć rozwój uczelni i powstanie nowoczesnego budynku dydaktycznego. Wypowiedź pani kwestor akcentowała również znaczenie nowej infrastruktury jako fundamentu stabilnego funkcjonowania uczelni. Dotychczasowe korzystanie z obiektów wynajmowanych lub użyczanych na określony czas nie dawało poczucia trwałości i gospodarzenia „u siebie”. Nowy kampus, połączony architektonicznie z budynkiem biblioteki, tworzy spójną całość i zapewnia całoroczny, wygodny dostęp do zasobów bibliotecznych dla studentów i pracowników. Jak podsumowała, jest to nie tylko inwestycja w mury, lecz także silny impuls do rozwoju nauki, dydaktyki i praktyki akademickiej w nowoczesnych, godnych warunkach.

Dwaj przedstawiciele Grupy NDI: Marcin Mazur, zastępca dyrektora Oddziału Południe ds. Budownictwa Kubaturowego oraz Michał Stachoń, kierownik projektu mówili o skali, stopniu trudności i emocjach towarzyszących zakończeniu jednej z najważniejszych realizacji firmy w Małopolsce. Marcin Mazur podkreślił wyjątkowy charakter inwestycji na tle innych przedsięwzięć realizowanych przez Grupę NDI. Zwrócił uwagę, że był to największy projekt kubaturowy firmy w województwie małopolskim – zarówno pod względem powierzchni, wartości zadania, jak i poziomu skomplikowania instalacji sanitarnych i elektrycznych. Jak zaznaczył, „jest to największa i najtrudniejsza budowa, jaką zrealizowaliśmy na tym obszarze”, a jej powodzenie było możliwe dzięki pracy doświadczonego zespołu oraz zaangażowaniu licznych podwykonawców. Podkreślał, że przez plac budowy przewinęły się tysiące osób, z których każda dołożyła swoją cegiełkę do końcowego efektu.

Z kolei Michał Stachoń, kierownik projektu, mówił przede wszystkim o emocjach towarzyszących oddaniu kluczy do gotowego budynku. Wskazywał na połączenie dumy z efektu końcowego oraz ulgi po intensywnym okresie realizacji. „To duma z pięknego budynku, ale też ulga po ogromnej ilości pracy” – podkreślił. Odnosząc się do swojego wcześniejszego doświadczenia zawodowego, porównał tę inwestycję do budowy Centrum Kongresowego w Krakowie, zaznaczając, że choć nowy obiekt jest mniejszy, to cechuje go równie wysoki poziom złożoności, zwłaszcza w zakresie instalacji i wykończenia.

Obaj rozmówcy zgodnie akcentowali, że sukces inwestycji jest efektem pracy zespołowej – współpracy kierownictwa projektu, inżynierów, administracji oraz licznych specjalistów i podwykonawców. Oddany budynek traktują jako wspólne dzieło, które dziś można nie tylko użytkować, ale i z dumą podziwiać.

Pani mgr inż. Elżbieta Markiewicz, koordynator ds. realizacji, podsumowując zakończenie budowy kampusu, zwróciła uwagę przede wszystkim na skalę i złożoność przedsięwzięcia. Podkreśliła, że realizacja tak nowoczesnego obiektu była dużym wyzwaniem, zarówno pod względem technologicznym, jak i organizacyjnym. Konieczne było połączenie wielu zaawansowanych systemów i instalacji w taki sposób, aby budynek funkcjonował jako jeden, spójny organizm. Kluczowe okazało się zaangażowanie i współpraca zgranego zespołu, dzięki którym projekt został sprawnie przeprowadzony. Jednocześnie nie kryła emocji towarzyszących oglądaniu gotowego obiektu. Z satysfakcją mówiła o efekcie końcowym, podkreślając walory estetyczne budynku – przemyślany projekt, kolorystykę i nawiązania do tradycji krakowskiej architektury akademickiej. Naturalne materiały i przyjazna forma sprawiają, że kampus jest miejscem otwartym i komfortowym dla studentów.

Odnosząc się do swojego doświadczenia, podkreśliła, że wcześniej realizowała projekty obejmujące mniejsze obiekty dydaktyczne i budynki biurowe, jednak obecna inwestycja nieco się od nich różniła. Nowy kampus wyróżnia się rozbudowanym zakresem instalacji, co czyniło go przedsięwzięciem nieporównywalnym z wcześniejszymi realizacjami. Takie projekty traktuje jako wyjątkowo wartościowe wyzwania i okazję do pracy z innowacyjnymi rozwiązaniami. Szczególnie ważnym elementem kampusu są przestrzenie ogólnodostępne – strefy studenta, zaprojektowane tak, by sprzyjały integracji, pracy zespołowej i budowaniu silnej wspólnoty akademickiej. Jak podkreśliła, „z doświadczenia wiem, że są to miejsca chętnie odwiedzane przez studentów i doskonale wspierają tworzenie więzi”.

Całość uzupełniają ergonomiczne meble oraz starannie dobrana kolorystyka, świadomie wybrana przez władze uczelni. Wszystkie te elementy – architektura, wyposażenie i funkcja – tworzą nowoczesną, przyjazną przestrzeń, zaprojektowaną z myślą o komforcie i potrzebach studentów.

Zajęcia w nowym budynku dydaktycznym rozpoczną się 26 lutego 2026 r., wraz z początkiem semestru letniego na uczelni. Uroczyste oficjalne otwarcie nastąpi 16 października 2026 r., w dniu inauguracji na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie nowego roku akademickiego 2026/2027.